Stal ocynkowana, jak sama nazwa wskazuje, pokryta jest warstwą tlenku cynku, który zapobiega rdzewieniu. Powłoka cynkowa sprawia, że stal ta jest nie tylko mocniejsza i bardziej trwała, jest ona również odporna na niesprzyjające czynniki zewnętrzne takie jak wilgoć. W zależności od metody cynkowanie odbywa się na różne sposoby. Najczęściej jednak stosowanymi metodami są cynkowanie galwaniczne, cynkowanie ogniowe, cynkowanie natryskowe i proces Sendzimira.
W cynkowaniu galwanicznym wykorzystuje się zjawisko elektrolizy. Stalowy element poddawany procesowi zanurza się w odpowiednio dobranym elektrolicie zawierającym cząstki cynku, a następnie poddawany działaniu prądu elektrycznego. Cynk reaguje z powierzchnią ocynkowanego elementu i tworzy warstwę ochronną. Cynkowanie natryskowe sprawdza się najlepiej na dużych powierzchniach. W procesie tym roztapia się drut cynkowany, który zostaje rozpylony na powierzchni cynkowanego elementu za pomocą sprężonego powietrza tworząc w ten sposób warstwę ochronną.
W cynkowaniu ogniowym starannie oczyszczony element umieszcza się w kąpieli ciekłego ocynku. Pod wpływem wysokiej temperatury cynk łączy się ze stalą i tworzy warstwę ochronną odporną na rdzewienie. Po kilku minutach cynkowany element wyjmuje się z ocynku. Proces Sendzimira to swego rodzaju cynkowanie ogniowe. W tej metodzie stalowe elementy przygotowywane są poprzez wyżarzanie w atmosferze wodoru, po czym zanurza się je w kadzi z ciekłym ocynkiem. Następnym krokiem jest umieszczenie na elementów w specjalnym piecu.
